Wielka słuchawkowa odyseja Valco 2019!

Brzmi jak pompatyczny tytuł? No i tak właśnie jest, bo i rzecz, za którą się zabraliśmy, jest z tego samego sortu.

Ale zacznijmy od samego początku roku, kiedy wskoczyłem do tego saneczkowego wehikułu bez kierownicy i bez hamulców. 

A kto to „ja”? Spokojnie, namedropping jeszcze będzie, taki, że słabsi dostaną palpitacji, a Finowie się zawstydzą.

Na początku roku dotarło do mnie, że potrzebuję na wyjazdy porządnych słuchawek z redukcją szumów i proszę bardzo, algorytm Facebooka odczytał moje fale alfa i w tej samej sekundzie wypluł reklamę Valco, w której wciskano mi do kupienia (albo bezczelnie się ze mnie nabijano prosto w twarz, do dziś nie mam pewności) Pulasorsia i Sorsia, czy jakieś inne dziwne słuchawki.

No to od razu usiadłem i wysłałem chłopakom maila, grzecznie się przedstawiłem i poprosiłem o możliwość przetestowania ich słuchawek i napisania im mojej oświeconej opinii o tych gratkach.

(Taka mała dygresja i trochę kontekstu, zanim pójdziemy dalej: do słuchawek podchodzę dość namiętnie i moje ogarnięcie tematu jest całkiem głębokie)

Słuchałem ich i maltretowałem przez jakiś czas, rozebrałem je na części i sprawdziłem, co tak naprawdę mają w bebechach, a potem tak trochę niby je pochwaliłem, objeżdżając te obecne modele, że jak na swoją cenę są całkiem niezłe, ale marnuje się w nich jakaś potworna ilość potencjału.

Odpowiedź w stylu Valco była taka, że: 

”No to zaprojektuj se, k*rwa, lepsze, to wrzucimy do sprzedaży...”

No nie trzeba było mnie długo namawiać. Chwilę później siedziałem już u chłopaków w biurze, piłem piwo i rysowałem łódkę kościelną na flipcharcie. I tak, powoli, z paroma inżynierskimi chłopakami zaczął się z tego wyłaniać przepis na naprawdę porządne słuchawki. 

To chyba dobry moment, żeby się przedstawić i porzucać nazwiskami

Nazywam się Jasse „Jazmanaut” Kesti i jestem audiofilem.

Robię zawodowo w dźwięku już od dobrych dwudziestu lat, i w studiu, i na live'ach. 

Internet znajdzie grubo ponad setkę płyt z moim nazwiskiem i takiej formy muzyki trzeba by się nieźle naszukać, żebym gdzieś w niej nie dłubał, od Tehosekoitinta po Jormę Hynninena. Od Texas Fagott po Balet Narodowy.

Przy live'ach miksowałem w ostatnich latach między innymi Tuure Kilpeläistä, Elastista, Laurę Närhi, Jukka Poikaa, Emmę Salokoski, Soul Captain Band i całą masę innych artystów z pierwszego i ostatniego rzędu. Nie wspominając już o projektowaniu systemów i masteringu dźwięku.

Obecnie prowadzę też własne studio masteringu Kesthouse, które znajdziecie pod adresem www.kesthouse.com

Czyli na tej podstawie bezkompromisowe brzmienie jest dla mnie absolutnie najważniejsze i ścigam je przez całe dorosłe życie. A temat wcale nie jest mały. Samo inżynierskie dłubanie i całościowe zrozumienie fizyki dźwięku nie wystarczą, bo do równania trzeba dorzucić jeszcze psychofizykę. Człowiek jest przecież ostatecznie tą największą zmienną, pod którą trzeba projektować produkt końcowy, niezależnie od tego, czy chodzi o samą muzykę, czy o urządzenie, na którym tej muzyki słuchamy.

Innymi słowy, gdybym projektował dla siebie słuchawki mikroskopijnie dokładne i skrajnie neutralne, to większość konsumentów uznałaby je za nudne i bez życia. 

Z drugiej strony, jeśli od słuchawek chce się tylko samego klimatu i wyrzuci z równania precyzję oraz tę całą niby-naukową stronę, to wychodzą beatsy i podobne potworki, które przez pierwsze minuty robią wrażenie swoim mega turbo basem, ale bardzo szybko męczą swoją breją i brakiem separacji. 

Ale my nie zabraliśmy się za robienie ozdóbek, tylko cholernie dobrych i użytecznych słuchawek. Na tym etapie skupiliśmy się najbardziej na tym, co istotne, czyli na wrażeniach ze słuchania, i dopieszczamy je do końca nie tylko na słuch, ale też dokładnymi pomiarami.

Oczywiście nie szkodzi też to, że te słuchawki dobrze wyglądają.

Ponieważ nikt z nas nie jest absurdalnie bogaty, słuchawki musiały być takie, na które ludzie naprawdę mogą sobie pozwolić. Złote okablowanie i poduszki ze skóry strusia tym razem sobie odpuściliśmy i skupiliśmy się na tym, żeby słuchawki były po prostu cholernie dobre w używaniu i słuchaniu.

Nasze pierwsze słuchawki zaprojektowane w Finlandii są już prawie gotowe do sprzedaży jA od beta testerów z całego świata przyszły tak pochwalne komentarze, że mam mocne poczucie, że przeszliśmy sami siebie. Jasne, w przyszłym roku i później znowu przejdziemy samych siebie, i to jeszcze lepiej.

To jest, proszę was, dość krępujące uczucie, kiedy zakładasz komuś słuchawki na głowę, a ten po chwili zaczyna płakać, wywala swoje douszne iPhone'y w cholerę i nie chce już oddać słuchawek. A to były wtedy dopiero wersje beta. Bez jaj!

Pierwsza mała partia trafi wkrótce do przedsprzedaży, ale sądząc po zainteresowaniu, rozejdzie się w jeden dzień. W miarę jak nasz projekt słuchawek idzie do przodu, będziemy dorzucać kolejne informacje.

Kuulostaako mahtipontiselta otsikolta? No niin vain on tämäkin mihin on ryhdytty.

Mutta lähdetäänpäs ihan vuoden alusta liikkeelle, kun minä hyppäsin tähän ratittomaan ja jarruttomaan rattikelkkaan mukaan. 

Ai kuka ”minä”? Älä hätäile, namedroppauksia kyllä tulee myöhemmin, niin että heikompaa hirvittää ja suomalaista hävettää.

Tajusin alkuvuodesta tarvitsevani reissunpäälle asiallisia vastamelukuulokkeita ja kas, Facebook-algoritmi luki alfa-aaltoni ja pukkasi näkyviin samalla sekunnilla Valcon mainoksen, jossa minulle kaupattiin (tai vittuiltiin päin naamaa, en vieläkään ole varma) Pulasorsia ja Sorsia tms. kummallisia kuulokkeita.

No minähän pistin siltä istumalta sähköpostia pojille, esittelin kiltisti itseni ja pyysin mahdollisuutta koeponnistaa heidän luurinsa ja kirjoittaa valistuneen palautteeni kapineitten johdosta.

(Semmoinen välihuomautus ja konteksti tähän väliin, ennen kuin edetään, että suhtaudun kuulokkeisiin aika intohimoisesti ja ymmärrykseni niistä on melko syvällinen)

Kuuntelin ja pahoinpitelin niitä aikani, purin ne osiin ja tutkin, mitä ne on oikeasti syönyt ja sen jälkeen silleen vähän niinkuin kehuin haukkumalla ne nykyiset mallit, että hintaisekseen ihan hyvät, mutta niissä menee järkyttävä määrä potentiaalia hukkaan.

Vastapalaute Valcon tyyliin oli, että: 

”No suunnittele v*ttu itte paremmat, niin otetaan myyntiin...”

No ei tarvinnut enempää yllyttää. Kohta huomasin olevani poikien toimistolla juomassa kaljaa ja piirtelemässä kirkkovenettä fläppitaululle. Siitä pikkuhiljaa parin insinööripoikien kanssa alkoi hahmottua erinomaisten kuulokkeiden resepti. 

Nyt lienee hyvä kohta esitellä itseni ja droppailla niitä nimiä

Nimeni on Jasse ”Jazmanaut” Kesti ja olen audiofiili.

Olen tehnyt äänihommia ammatikseni nyt rapiat parikymmentä vuotta, niin studiossa kuin livehommissakin. 

Internet löytää toistasataa levyä, jossa on mun nimeni ja sellaista musiikinmuotoa saa etsiä, mitä en olisi mennyt sörkkimään, Tehosekottimesta Jorma Hynniseen. Texas Fagotista Kansallisbalettiin.

Livehommissa olen miksaillut lähivuosina mm. Tuure Kilpeläistä, Elastista, Laura Närheä, Jukka Poikaa, Emma Salokoskea, Soul Captain Bandia ja lukuisia muita etu- ja takarivin artisteja. Puhumattakaan systeemisuunnitteluista ja äänimestaroinneista.

Nykyään pyöritän myös omaa Kesthouse -masterointistudiota, jonka löytää osoitteesta www.kesthouse.com

Eli tältä pohjalta tinkimätön äänentoisto on minulle ensiarvoisen tärkeää ja olen sitä jahdannut koko aikuisikäni. Eikä aihe ole pienen pieni. Pelkkä insinöörimäinen puuhailu ja äänen fysiikan kokonaisvaltainen ymmärtäminen ei yksin riitä, vaan yhtälöön pitää ottaa myös psykofysiikka. Ihminen kun on loppupeleissä se suurin muuttuja, jolle se lopputuote pitää suunnata, oli kyse sitten itse musiikista, tai laitteesta jolla sitä musiikkia nautitaan.

Toisin sanoen, jos minä suunnittelisin itselleni mikroskooppisen tarkan ja äärimmäisen neutraalin kuulokkeen, niin suurin osa kuluttajista kokisi sen tylsänä ja hengettömänä. 

Sitten toisaalta, jos kuulokkeelta haetaan vain pelkkää fiilistä ja unohdetaan yhtälöstä tarkkuus ja se ns. tiedepuoli, niin saadaan aikaiseksi beatseja ja samankaltaisia hirvityksiä, jotka kuulostavat ensimäiset minuutit vaikuttavilta megaturbobassoineen, mutta puuduttavat hyvin pian mössöydellään ja erottelun puutteellaan. 

Mutta me ei nyt lähdettykään tekemään somisteita, vaan helvetin hyviä ja käyttökelpoisia kuulokkeita. Tässä kohtaa keskityttiin eniten olennaiseen, eli kuuntelukokemukseen ja hierotaan se paitsi korvakuulolta, myös tarkoilla mittauksilla viimeisen päälle kuntoon.

Tokikaan ei haittaa, vaikka ne kuulokkeet näyttävätkin hyvältä.

Koska me ei kukaan olla poskettoman rikkaita, piti kuulokkeiden olla toki sellaiset, joihin ihmisillä olisi oikeasti myös varaa. Kultaiset kaapeloinnit ja strutsinnahkaiset pehmusteet jätettiin nyt väliin ja keskityttiin siihen, että kuulokkeet ovat vain yksinkertaisesti pirun hyvät käyttää ja kuunnella.

Ensimmäiset meidän Suomessa suunnittelemat kuulokkeet on pian valmiita myyntiin ja betatestaajilta maailmalta on tullut niin ylistäviä kommentteja, että musta tuntuu vahvasti, että me ollaan ylitetty itsemme. Toki sitten ensi vuonna ja sen jälkeen ylitetään itsemme taas uudestaan ja vielä paremmin.

Se on kuulkaas vaivaannuttava tunne, kun panet ihmiselle luurit päähän ja se rupeaa hetken kuluttua itkemään, heittää iphonen korvanappinsa jonkkaan, eikä suostu enää luovuttamaan kuulokkeita takaisin. Ja ne oli vasta betaversiot siinä vaiheessa. I kid you not!

Ensimmäinen pieni erä tulee pian ennakkomyyntiin, mutta kiinnostuksesta päätellen menee päivässä. Sitä mukaa kun meidän kuulokeprojekti etenee, laitetaan lisää tietoa tulemaan.