![Illustratie]()
(Illustratie: Op de foto staat Mikko niet. Zelfs Mikko's koptelefoon niet. Maar dat had gekund)
Ik kreeg in de winter Valco's noise cancelling koptelefoon in handen. Ik heb hem in van alles en nog wat getest, vooral op het werk en in situaties die met werk te maken hadden. Daarover had ik beloofd wat gedachten en ervaringen op te schrijven. Maar eerst een beetje achtergrond over mezelf.
Ik werk in een leidinggevende functie bij een commercieel bedrijf en het werk is hectisch. Dan weer in Tampere, dan weer in Helsinki of bijvoorbeeld Jyväskylä. Op de slechtste dagen zit ik zo aan een stuk of tien contextwissels. Projecten en trajecten waar ik iets van moet vinden, lopen er meestal tegelijk zo'n tien tot vijftien. Soms werk ik in de trein, soms in vergaderruimtes. En soms mag ik werken in een kamer naast een stel luidruchtige herrieschoppers. Dan weer staat er muziek te blèren en vliegt het gesprek alle kanten op. Kortom: behoorlijk storende en wisselende omgevingen om in te werken.
Mijn werk vraagt veel denkwerk en ik verlang vaak naar rust of stilte, zodat ik me lang genoeg op één ding kan concentreren om een bepaald stuk echt af te krijgen. Daarvoor dook ik vroeger nog wel eens het thuiswerken in, maar met kleine kinderen lukt ongestoord werken vanuit huis nu niet meer. Voor losse taken die concentratie vroegen ben ik soms zelfs naar leeszalen in de bibliotheek of iets dergelijks gegaan, maar in de praktijk is dat niet echt haalbaar als vaste werkwijze.
Ik kreeg Valco's noise cancelling koptelefoon uit hun proefserie in de winter van 2018 om te testen. Eerder had ik al ervaring met de eerste noise cancelling koptelefoons van Sennheiser, dus ik snap echt wel wat goede noise cancelling koptelefoons zijn, ook al ben ik geen hifi-freak.
De eerste indruk was op een bepaalde manier nogal stilmakend. Het deel van de koptelefoon dat over je hele oor valt, dempt al een groot deel van de herrie om je heen. Zet je de noise cancelling aan, dan verdwijnt de rest van de wereld er ook nog eens bij. Ik was al behoorlijk onder de indruk van de koptelefoon alleen al door hoe goed hij de buitenwereld dempt, maar daarna zette ik voor de test gewoon lekker wat vaderlandse Sibelius op, afgewisseld met andere klassieke muziek en Waterscapes-natuurgeluiden om me beter te concentreren terwijl ik in de winter met procesupdates bezig was.
Op de geluidswereld valt echt niks aan te merken. Het voelde alsof ik in een concertzaal zat. Om niet alleen maar te jubelen moet ik wel zeggen dat ik niet gewend was aan een koptelefoon die helemaal over het oor valt. Daar moest ik even aan wennen. Aan de andere kant was die trade-off nogal simpel: ik kon zelfs vlak bij zo'n troep open-kantooraapjes gewoon in alle rust werken.
Zoals ik hierboven al zei, is mijn werk behoorlijk mobiel en plaats-onafhankelijk. Daarom heb ik die koptelefoon de hele winter en lente overal mee naartoe gesleept, al is hij trouwens wel een beetje groot. Dat formaat stoort op zich niet, want er zit ook echt een hoes van premium-niveau bij.
De vuurproef voor de koptelefoon was volgens mij een Lync-vergadering waarbij Valco's koptelefoon via bluetooth aan mijn telefoon hing, terwijl ik van station Helsinki naar Katajanokka moest lopen en tegelijk zat te praten, met naast me het oorverdovende lawaai van de penkkari-vrachtwagens van de eindexamenleerlingen. Eindresultaat: ik verstond de gesprekken in de meeting volledig, en de microfoons in de koptelefoon pikten mijn stem op voor de vergadering, maar het penkkari-lawaai werd eruit gefilterd, zodat de anderen in de meeting het blijkbaar niet hoorden. Dus ja, de koptelefoon werkt ook gewoon als handsfree. Dat had je waarschijnlijk al wel geraden.
In de trein heb ik de koptelefoon inmiddels bijna altijd op. Lync gaat daar wat minder goed, want je kunt zelf niet praten zonder dat de medereizigers horen wat je zegt. Daar trap je trouwens vrij makkelijk in, want als de noise cancelling aanstaat, verdwijnen het geruis van de trein en het geklets van de tantes naast je, en dan vergeet je al snel dat je überhaupt in de trein zit. Daarom heb ik in de trein uiteindelijk meer muziek geluisterd. Alleen al door het formaat lijkt deze koptelefoon een stuk meer capaciteit aan de baskant te hebben dan Apple's witte oordopjes. Echt verrassend is dat niet.
En dan nog wat praktische dingen over de koptelefoon. In de doos zit dus een noise cancelling koptelefoon van premium-niveau, die je met een ouderwetse kabel op een geluidsbron en microfoon (!) kunt aansluiten, of je gebruikt bluetooth. Op de buitenkant van één oorschelp zitten touchknoppen voor het volume en het wisselen van nummers. Daar moet je even aan wennen. Soms raak je de richting kwijt.
Over de accuduur valt ook niks te zeuren, want de accu is nog geen enkele keer halverwege leeg geweest. Ik hang de koptelefoon af en toe gewoon even aan de USB-kabel om op te laden, dus ik heb me daar verder niet apart druk om gemaakt. Een belangrijke reden waarom ik die koptelefoon overal mee naartoe heb gesleept, is ook die degelijke beschermhoes die ik al noemde. Zoiets had ik vroeger ook bij mijn eerste reis-Sennheisers. Die moest je altijd op een ingewikkelde manier opvouwen, en daardoor werd het gebruiksgemak er niet beter op. De Valco's kun je gewoon zo in de hoes gooien, de oorschelpen draaien, rits dicht en klaar.
Alles bij elkaar kan ik deze koptelefoon van harte aanbevelen. Voor de duidelijkheid: hoewel mij gevraagd is om over mijn gebruikservaringen te schrijven, schrijf ik dit wel neutraal. Niemand heeft mij gevraagd om alleen maar lof te zingen.
Ik ben van plan om een grotere partij van deze koptelefoons voor ons werk te regelen, want ik heb ook anderen ermee laten testen en zonder uitzondering was de reactie positief. Dan kunnen de anderen hier ook eens in alle rust hun werk doen.
- Mikko J.
